Pumila kayo! Kunwari Pari ako, papakainin ko kayo ng OSTIYA. - Batang may hawak ng HAW Flakes.
Ito ang madalas na mapaglaruan ng mga kabataan makaraan ang ilang dekada na nabubuhay tayo dito sa mundo. Ito ang mga laro ng kabataan dahil hindi pa sila makakatikim ng tunay na Ostiya, minsan ito rin ang ginagamit pang praktis paano kuhanin ang Ostiya sa simbahan.
Maasim ito, kulay pula pero nakakaumay kapag nakarami ka, madalas mabibili sa canteen noong elementary ka. Talaga nga naman kapag pinunit mo na ang papel o kaya naman yung silver na foil eh tiyak na sobrang dami mong kaibigan, pipila ang lahat ang magsasabi ng penge ako ng OSTIYA!
May ibang kabataan na binababad sa dila ang Haw Flakes, para malasap nila ang nasabing Haw Flakes. Tapos pinapakita pa ito sa kalaro na nakababad sa dila ang nasabing kendi.
Napakatindi at hindi pa rin nagbabago ang presyo nito ngayon.
I don’t know why, but this picture scares me. It’s such a beautiful, peaceful, calm, serene scene, yet she looks like she’s facing life head on. Have you ever had those moments? When you just look at the world and you’re like, “This is what it’s come to.” and for her, it seems like it’s come to drowning herself. Now I pray that’s not true and maybe it’s just how I see the picture but there’s just something about it. The way she moves her left hand, like she’s nervous or scared and how the sky is totally calm and all that stands before her and the ocean, is 10 feet of sand. But I could be totally wrong, perception is everything.
(Source: henrrydelavega)